Tuesday, March 4, 2014

ගැමියා දු‍ටු අපේ බුදුන්


ජනවහර එසේත් නැතිනම් පරම්පරාගත ව්‍යවහාරයෙන් ගලාගෙන එන වෘතාන්තයන් ඉතිහාසයක් සෙවීමේදී අපට වැදගත් තොරතුරු සපයන්නෝය. බටහිර නොදියුණු විද්‍යාවට අනුව පුරාවෘතයන් මිත්‍යාවන් වුවද පෙරදිග දැනුම් මූලාශ්‍රයන්හිදී මුඛ පරම්පරාගත වචනයන් ඉමහත් වටින්නේය. ඉතිහාසක කථාවකදී පොත් පතවල දෑ ඇතැම් ආක්‍රමණිකයනට වෙනස් කිරීමට හැකි වුවද මිනිසුන් අතර පවතින කටකතාවන් වෙනස් කිරීම එසේ මෙසේ පහසු කටයුත්තක් නොවේය.
යම් ශ්‍රේෂ්ඨ පුද්ගලයෙක් හෝ යම් දෙයක් ,කිසියම් ප්‍රදේශයක පැවතුන හොත් ඒ ප්‍රදේශය ඇසුරු කරගෙන ජනප්‍රවාද හා ඒ ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ හැදින්වීමට විශේෂ නම් සෑදීම ස්බාවික දෙයකි. මෙහිදී අප සලකිල්ලට ගන්නේ ගෝතම බුදුන්වහන්සේ හා සබැදි ජනශ්‍රිත පිලිබදවය. ගෝතම බුදුන් වැඩ සිටි දඹදිව අනිවාර්යෙන්ම උන්වහන්සේ හා සබැදි ප්‍රවාදයන් මිනිසුන් අතර තිබිය යුතුමය. හෙළදිව පුරා විසිරුණු එසේ වූ ජනශ්‍රිත කීපයක් මෙසේ දක්වමු.

බුදුමුත්තාව


නිකවැරටිය නගරයට කි.මී. 11/2ක පමණ දුරකින් එතිහාසික බුදුමුත්තාව රජ මහා විහාරය පිහිටා ඇත. සෙනරත් පරණවිතාන ශූරීන්ට අනුව බුදුමුත්තාව යන නාමය ලැබී ඇත්තේ බදු වලින් මුක්ත වූ නිසා විය හැකි බව පැවසුවද එහි පිලිගත හැකි තාවයක් නොමැත.
මෙම විහාරස්ථානයට බුදුමුත්තාව යන නාමය ලැබීමට හේතු වූ ජනප්‍රවාදයක දැක්වෙන්නේ, සිදුහත් කුමාරයාට නිබ්බුත පද කී කිසාගෝතමියට දුන් මුතුහරය, දණ්‌ඩ ශාක්‍ය හා තෘණ ශාක්‍ය යන කුමාරවරුන් දෙදෙනා තැන්පත් කොට තැනූ ස්‌ථූපය 'බුදු මුතුහර වෙහෙර' යනුවෙන් නම් වූ බව ද පසු කලෙක උච්චාරණ පහසුව කතා එය බුදුමුත්තා වෙහෙර යනුවෙන් භාවිතයට ආ බවත්ය.
මෙම කතා පුවත සනාථ වන තවත් සාධකයක් කඩයිම් පොතක වන බව වත්මන් විහාරාධිපති හා පරිවෙණාධිපති වන්නි හත්පත්තුවේ ප්‍රධාන සංඝනායක දොඹගොල්ලේ ධම්මාරාම හිමියෝ පෙන්වා දෙති. එහි "අප බුදුන්ගේ මුක්තා ධාතුන් වහන්සේ පිහිටව්ය්ය දාගැබට වැද පුදා ස්වර්ග ලෝක සැප සිද්ධ කළ මැනවිය" යැයි සදහන්ව ඇති නිසා මුතුහර මාලය තැන්පත් කල බව පවසන ජනප්‍රවාදයේ සත්‍යතාව පැහැදිලි වේ. (බුදු සරණ 2011/11/02)

විහාරාධිපති හිමියන් පවසන අන්දමට ශත වර්ෂ 1758 දී මිදෙල්ලව කෝරාල නමැති කිවිවරයකු විසින් ලියා ඇති 'තිසර සන්දේශය' නමැති කෘතියෙහි බුදුමුත්තාව රජමහා විහාරය පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු රැසක්‌ සඳහන්ව තිබේ. ඉන් කවි දෙකක්‌මෙසේය.

සතර වටිය වළු කරටිය නිම් මාන                                               
නෙරළු කැටිය සෙත කරටිය දම් මාන                                        
සොඳුරු සිටිය කත දැවටිය උම් මාන                                               
මිතුර දුටිය නිකවැරටිය ගම්මාන

දැනගත්තා පෙර ලෙස ගණිතය මෙවරේ                                              
ගැන ගත්තා සත් විසි නැකතම නොහැරේ                                          
අර ගත්තා පරසිඳු නැකතම අනුරේ                                           
බුදුමුත්තා වෙහෙරට වැඳගන් මිතුරේ


මේ අනුව බලන කල බුදුමුත්තාව වෙහෙර හා බැදෙමින් කිසාගෝතමිය හා සිදුහත් කුමාරයා පිලිබද ජනශ්‍රිත මේ හෙළදීපයේ පවතින බව කිව හැක.


කේශ ඡේනය කල කඩුව

සිදුහත් කුමාරයා ගිහිගෙයින් නික්මන විට කේශ ඡේදනය කල කඩුව තැන්පත් කිරීම පිලිබදවද හෙළදිව වැසියා අතර ජන කවි තිබේ.

වැඩිය මහ බඹුන් දුන් සිවුරු පිලිගෙන                                            
කඩුව තබා මිහිකත් දෙවිදුට වදින                                                    
අඩුව නැතුව අද පුද පූජා ලබන                                                      
කඩුව තැබු වෙහෙර කොතැනද කියන් දැන

වාරු කර කියමි දැනගන්න පද රුති                                           
මානුභාව ඇති දෙවියෝ රටේ ඇතී                                                
 මුහුණු සයකි මයුරා පිට ගමන් යතී                                               
රුහුණු රටේ කිරි වෙහෙරේ කඩුව ඇතී.


ගිහිගෙයින් නික්ම ගිය බෝසතුන් වහන්සේ තම හිස කෙස් කැපූ මගුල් කඩුව තැන්පත් කිරීම පිලිබද දැනුම ගැමියා ජනකවි ආකාරයෙන් විමසා සිටියේ එපරිද්දෙනි. එනමුදු බ්‍රිතාන්‍යයන් සොයා දෙන්නට පෙර ඉන්දියාවේ හෝ නේපාලේ ගැමියන්ට සිදුහත් කුමාරයාගේ කඩුව කෙසේ වෙතත් සිදුහත් කුමාරයා යනු කවුරුන්දැයිවත් මතක තිබී නැත.


මාර පරාජය හා සම්බන්ධ සිදුවීම්

දැඩි මුණ්ඩ නම් හෙළ විරුවෙකු ගැන අපට ජනශ්‍රිතයේ අසන්නට ලැබේ. ඔහු අද දේවත්වයෙන් සලකන්නෙකි. සිදුහත් බෝසතාණන් වහන්සේ බුද්ධත්වය ලබාගැනීමට වජ්‍රාසනයේ වැඩ වසන විට මාර සේනාවෝ එතනට පැමිණි බවත් දැඩි මුණ්ඩ දෙවියන් හැර අනිකුත් දෙවියන් බියෙන් පලාගිය බවත් බෝසතාණන් සුරකිනු අටියෙන් දැඩි මුණ්ඩ දේවතාවෝ එහි ‍රැදී සිටි බවත් හෙළදිව ජනප්‍රවාදයෝ පවසති. යහන් කවි වලදී ඒ සිදුවීම දැක්වෙන අයුරුය.

“දස බිම්බර යුදට - මාර සේනා රැස් කොට                                 
දෙවියෝ දැක නොසිට - දුවපි සක්වළ ගලෙන් පිටතට                      
පිටදී බෝ කඳට - වැඩ හිඳ විදුර සුන්පිට                                         
ආවත් මරු යුදට - නොයමි බුදු වීමි සක් පිටතට

රන් රතයට දෙව් බැල්ම කරන්නේ                                                    
රන් දුන්නද ගෙන සුරත දරන්නේ                                                      
රන් බැඳි සෝලුව සුරතට ගන්නේ                                                      
රන් කඳ සේ ගල පිට වැඩ ඉන්නේ

පුර්ණක යක් සෙනවි රදුට දාව සොඳින්නේ                                 
එරන්දතී නාගිනියගෙ කුසින් උපන්නේ                                          
වරන් ලබා සුරරද වෙසමුණු දෙවිඳුන්නේ                                 
මෙලංකාවෙ යකුන් සැවොම වෙවුලා ඉන්නේ

එකලා වෙනු දෙවිඳු අතින් අවසර ගන්නේ                                      
සමන් දෙවිඳුගේ අවසර දෙවනු ලබන්නේ                                          
කඳ සුරිඳුන්ගේ අවසර ලබා සොඳින්නේ                                              
දස අට දේසේ යක් සෙන් වැඳ වැඳ උන්නේ

නාරායන සුමන සුරිඳු දුන් ආයුධ ගෙන                                             
ගිගිරි බැන්ද රන් සෝලුව අතේ දරාගෙන                                         
මිහිරි එසපු මල් සුවඳත් දසදිග විඳිමින                                             
වඩිති දෙවුන්දර නුවරට සත රකිනා මෙන

දෙවනුව වැඩියේ උග්ගල් අලුත් නුවර වෙත                               
ගල්කරවා උක්හේනය සලකුණු පෙන්වත                                       
මුණ්ඩ දැඩිය දෙවිඳු බෙලෙන් යකු දිවි දසඅත                                
කන්දට වැඩ හිටි එම සඳ දිවැස් යොමා ගත

ජම්බුදීප කුලේ විශාල නගරේ සවර්නෝජ් ජවලත්                      
මන්දිරේ - තුන්පාටින් කිරුල ක් සුරේද්‍ර සිරසේ                          
රන්සෝලු අත්හී දරා - ගෙන්නා යක් - ගිරිගල් ඉරා                     
 සුන්කරා පුල්වන් සුරින්දේ උතුම් - බණ්ඩාරේ දැඩි මුණ්ඩ                    
නම් සිය වරේ දෙවා සැපත් මංගලම්......”




'ගලකැප්පූ සැහැල්ල' පවසන පරිදි මෙම දෙවියාට දැඩි මුණ්ඩ යන නම පටබැදී තිබෙන්නේ ද මාර යුද්ධයේ දී ගෝතම බුදුන් වහන්සේ ළඟ නොසෙල්වී සිත දැඩි ව රෑකවලෙහි සිටි නිසාත්, ඔහුගේ ස්ථීර බව හෙවත් 'දැඩි' බවත් නිසා ය.


දැක වසවතු එදා                                                                                   
රෑස් කර මාර සමුදා                                                                              
බුදු බවට බාදා                                                                                
කරති වටලා මාර සමුදා

බුදුන් තනි කරලා                                                                       
දෙවියන් ගියයි ඇරලා                                                                        
දැඩි දෙවියෙක් සිටලා                                                                        
යුධ කරමි සැළකළේ වැදලා

අවියක් නොගෙන තට                                                                  
රුවන් සෝලූව රෑගෙන සුරතට                                                         
බැට දී දෙපළු කොට                                                                          
යුධ කරමි සැළකළේ මුනිඳුට

සදෙව් ලොව බලමින                                                                         
නා ලොව තිලොව බලමින                                                      
කෙනෙක් නැත සරිලන                                                               
 'මුණ්ඩ දෙවියයි' නමක් පවසන


දැඩි මුණ්ඩ ස්තෝත්‍ර, දැඩි මුණ්ඩ කවි, දැඩි මුණ්ඩ අවතාරය, හත් අඩි උපත, දැඩි මුණ්ඩ උපත, දැඩි මුණ්ඩ ප්‍රලය, දැඩි මුණ්ඩ වරම, දැඩි මුණ්ඩ විස්තර, දැඩි මුණ්ඩ දස අවතාරය, ආදී ජන කාව්‍ය වල ද ඉහත කී ප්‍රවෘත්ති ඒ අයුරින්ම සඳහන් ව ඇත..."


දැඩි මුණ්ඩ කන්නලව් වල්දී අසන්නට ලැබෙන මේ ජන්ශ්‍රිත අනුව බෝසතාණන් වහන්සේ හෙළදිවට අයත් වූ දඹදිව පිහිටි ජය සිරි මහ බෝධි මූලයේදී බුද්ධත්වය ලබාගත් බවත් එහිදී කරදර කරන්නට පැමිණි පිරිසකගෙන් බෝසතාණන් වහන්සේව ආරක්ෂා කරගැනීමට පූර්ණක සෙන්පති පුත් දැඩි මුණ්ඩ සෙනවියා ඉදිරිපත් වූ බවත් පසක් වේ.

බුදුන් නමින් ගම්

ගෝතම බුදුන් වහන්සේ වැඩ සිටි දේශයෙ උන්වහන්සේ නමින් බොහෝ ග්‍රාමනාමයන් සෑදී තිබේ. ඒවා කීපයක් මෙසේ දැක්විය හැක.

බුද්ධංගල


බුද්ධන්කෝට්ටේ (සිදුහත් කුමාරයාගේ මාලිගාවක් තිබූ තැනකි. බ්‍රිතාන්‍යයන් ලංකා සිතියම සෑදීමේදී මාලිගාව > coat ලෙස වෙනස් කර ඇත.)


බුදුපිටිය


ගෝතම ඇළ


බුදුවැඩිගල


බුදුපැ‍ටුන් කන්ද


බගවන්තලාව


බගවන්දෙනිය


බුද්ධගාම රට්ඨ


ගෝතම තොට>ගොත‍ටුව


බුදු අළු තැන්පත් කල පුරවරය > බදුලු


තෙල් දෙනිය (සිදුහත් උපතේදී තෙල් නදිය තිබූ ප්‍රදේශය)


තල්වත්ත (සල්වනය වූ ප්‍රදේශය)


හිරිවඩුන්න (සිරි>බුදුන් වහන්සේ වැඩ සිටිගම)


උඩංගාව (නේරාංජනා ගගට ඉහලින් ඇති ගම)


මහමිනියාව (මහ මුනි ආව ග්‍රාමය)


ගිරිඋල්ල එතිහාසික බෝධිරාජ විහාරය ආශ්‍රිත මා ගං තීරයෙහි වැලිමංකඩ නොහොත් "බුදුමුත්තා තොට"


බුද්ධ උන්නේගම


කුසිනාරා නුවර බුදුගල වෙයි


ගෝතම බුදුන්වහන්සේ පරිනිබ්බානය පත්වූ මල්ල රජ දරුවන්ගේ සල් උයන පිහිටියේ කුසිනාරා නුවරයි. හෙළදිව පිහිටි කුසිනාරා නුවර නාමය බුදුන්වහන්සේගේ පිරිනිවන් පෑමත් සමග වෙනස් වී ඇත.ඉන්දියාවේ කුසිනාරා නුවර යැයි හදුන්වන ස්ථානය බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ඉන්දියානු සිතියම් සකස් කිරිමේදී කුෂී නගර් ලෙස නම් කර තිබුනද සැබවින්ම බුදුන්වහන්සේගේ චරිතාපදානය සමග වෙනස් වූයේ දඹදිව පිහිටි නියම නිවැරදි ස්ථානයයි.

බුදුන්වහන්සේ පිරිනිවන් පෑ පසු උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ ස්බාවය පිලිබද මෙසේ සදහනක් ඇත

"ස්ථිර සිත් ඇති,අකම්ප්‍ය ගුණ ඇති බුදුන්ගේ ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස නැති විය. තණ්හාව දුරුකළ ඒ මුනිවරයා ශාන්තිය(නිවන) අරමුණු කොට කාල ක්‍රියා කළේය.හෙවත් පිරිනිවියේය.නෝඇලුණු(ප්‍රබෝධවත්) සිතින් වේදනාව දැරීය. පහන් නිවුණාක් මෙන් චේ‍තෝ විමුක්තිය ඇති විය (මහා.ප.සු.භා.)

මේ අනුව කුසිනාරානුවර බුදුගල නම් වූයේ කෙසේ දැයි පැහැදිලි වන්නට ඇත. එදා ජනයා බුදුන්වහන්සේගේ සිරි දේහය මුල් කරගනිමින් ඒ ප්‍රදේශයේ නාමය වෙනස් කර ගත්හ.

දේවදත්ත

එච්.සී.පී. බෙල් විසින් 1984 වසරේ සම්පාදිත සුප්‍රකට කෑගලු වාර්ථාව(report on the Kegalla district of the Province of Sabaragamuwa) එහි එක්තැනක එ.එෆ්.එච්. ප්‍රයිස් මහතාගේ දින පොතෙහි 1887 අගෝස්තු 25 දින යෙදූ සටහනක උපුටාගැනීමක් මෙසේය.


"දේදුගල ලෙකම්වරයා පර්වතයක් මත පිහිටි එක් සලකුණක් මා වෙත දැක්වීය. එය දේදුගල සහ උඩුව යන ගම්මාන අතර මායිමේ පිහිටියකි. මෙම සලකුණ බුදුන් වහන්සේගේ පරම සතුරු දේවදත්තගේ පා සලකුණ වශයෙන් සලකනු ලැබේ. එය මුල්කොට දේවදත්ත ගල වශයෙන් මුලින් සැලකුණු මේ ආශ්‍රිත ප්‍රදේශය පසුව දේදුගල වීලු. මෙම පා සලකුණ මන:කල්පිත සතෙකුගේ මෙනි. මේ වන විට එය ජලයෙන් බොහෝ දුරට ඛාදනය වී මැකී යමින් තිබේ.


"බුදු හාමුදුරුවෝ සිරි පතුල පිහි‍ටුවන්න යන බව දැනගත්තු දේවදත්තයත් ඇවිත් ඔතන තියෙන ගල උඩට නැගලා බුදු හාමුදුරුවන්ට පයින් ගහන්න උත්සහ කළාලු. ඒත් ඉතින් බුදු හාමුදුරුවන්ට එහෙම දෙයක් කරන්න කාටවත්ම බෑනේ. ඒහින්දා දේවදත්තයාගේ ඒ පයින් පාරට එතන ගල හෑරිලා ගිහින් තියෙනවා. මෙවයේ ඇත්ත බොරු මං දන්නේ නෑ. ඒත් පරණ මිනිස්සු කියන්නේ නම් ඔය කතාවම තමයි. දේවදත්තයාගේ පාදය ගලේ එරුණු විදිහටලු ඔය ගල හෑරිලා තියෙන්නේ" (ගැමියෙක්ගේ මතයක් - 2013/12/08 ලක්බිම)






            දේවදත්ත පා සටහන යැයි සැලකෙන ස්ථානය

කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ බුලත්කොහුපිටිය නගර මධ්‍යයෙන් වැටී ඇති දේදුගල පාරේ කි.මී.10ක් පමණ උඩට නැගිය යුතුය. ඉන්පසු හමුවන උඩුව හන්දියෙන් බස් නැවතුම අද්දරින් වමට හැරෙන රලු මාවත ඔස්සේ තව කි.මී2 විතර ඉහලට නගින විට වහරකගම. මෙහි ගම් පියසේ තරමක් උස් බිමක කුඩා පර්වතය පිහිටා ඇත. මේ අනුව බලන කල පෙනී යන්නේ බුදුන්වහන්සේගේ පමණක් නොව බුදුන්වහන්සේට එරෙහි වූ දෙව්දත්ගේ ජනශ්‍රිතද අද දක්වා මේ හෙළදිව තුල පැවතුනු බවයි.

ගැමියා දු‍ටු වේලාපත්කඩ

සිදුහත් කුමාරයාගේ ජන්ම පත්‍රය පිලිබද ජන කවිද හෙළදිව ජනයා අතර මුඛ පරම්පරානුගතව පැමිණ තිබේ. මේ එවැන්නකි.

ගුරුළුහාමි ඇද වැ‍ටුණයි කකුළු වලේ                                            
හදහාමි බඩු කිරුවයි වෙළද හලේ                                                 
රතුහාමි හත කිරමින් මෝර වලේ                                               
කළුහාමි නොන්ඩි ඇන ඇන වැ‍ටුණි කැලේ

මනමාලයා මාළු ගොඩකට යට වෙච්චි                                     
සොමිපුත් එදා එළු ගාලට කො‍ටු වෙච්චි                                               
වන මැද ගොස් දෙවි බඹු මුණ ගැස්සෙච්චි                                      
එවැනි දාක ඉපදුනි අපෙ බුදු අප්පොච්චි


වසර දහස් ගානකට වරක් පිහිටන අසිරිමත්ම ග්‍රහ පිහිටීමක් සහිතව උපත ලද සිදුහත් කුමාරයා පරිවර්ත යෝග, ගුරු හංස යෝගය, රුචක යෝගය, මාලවී යෝගය, ගජකේෂරී යෝගය, ඒකාවරී යෝගය පමණක් නොව සියලු දෝෂ භංග කිරීමේ බලගතු ග්‍රහ පිහිටීමක් සහිතව උපත ලද සිදුහත් කුමාරයාගේ ජන්ම පත්‍ර ග්‍රහ පිහිටීම ජන කවියා කවියට නගා මෙසේ පවත්වාගෙන විත් තිබේ. එපමණක් නොව ඔහු සිදුහතුන් වහන්සේ අපේම කෙනෙකු ලෙස සමීප බවක් දක්වන්නටද අමතක කර නැත.


බුදුන්වහන්සේගේ ඉතිහාසය පිලිබද පුරාවිද්‍යාත්මකව සාධක ඉදිරිපත් වෙද්දී බොහෝ අයට ගැටලුව වූයේ මේ පිලිබද ජනප්‍රවාද නැති වූයේ ඇයි ද යන්නයි. ගෝතම බුදුන්වහන්සේට පෙර සිටි රාම රාවන යුද්ධයට පැටලුන නමවන රාවන රජ පිලිබද කථා පුවත් පැවතීමත් ඊට පසු පහල වූ බුදුන්වහන්සේ පිලිබද පුවත් එතරම් ජනප්‍රිය නොවීමත් ඇතමුන් ගැටලුවක් කර ගත්හ. බුදුන්වහන්සේගේ ජනශ්‍රිතයන් බොහෝමයක් හෙළදිවින් දුරස්වීමට හේතුව වූයේ උන්වහන්සේ වෙනුවෙන් ව්‍යාජ චරිතාපදානයක් ඉන්දියාවේ නිර්මාණය වීමයි. ජෛන මහාවීරගේ/ගෝතම සාමිගේ ඇතැම් සිදුවීම් බුද්ධ චරිතයට ඈදූවක් මෙන් ජෛන මහාවීරට සම්බන්දයෙන් ඇති ඉන්දියානු ජනප්‍රවාද බුදුන්වහන්සේට ඈදීමටද ඇතමුන් පසුකාලීනව කටයුතු කර ඇති බව පෙනේ. මේ හේතුව නිසාවෙන්ම රාවනා ජනශ්‍රිත හෙළයන් අතර ජනප්‍රිය වුවද සිදුහතාණන් වහන්සේගේ ජනශ්‍රිතයන් මදක් යට ගියහ. එනමුදු විමර්ෂනාත්මකව බලන්නෙකුට සහ සොයන්නෙකුට ඕනෑ තරම් එවැනි වූ ජනකථාවන් ඉතිරි වී තවමත් හෙළදිව පවතින්නේමය.

"අපේ බුදුන් අපි වදින්න"
"පෙරලි පෙරලි අපි වදින්න" කියමින් වන්දනාවේ යන හෙළයාගෙන් පැවතගෙන ආ නූතන පරපුර පුරුද්දට මෙන් අතීත ජනයාගේ බස් කටවහරින් ගෙන ආවද කිසිවක් විමසා බලා නම් නැත. හෙළයා කිසි දිනක බුදුන්වහන්සේ වෙනත් ජාතිකයෙකු ලෙස හැදින්වූයේ නැත. කීවේ අපේම කෙනෙක් කියාය. තෙවරක් පමණක් වැඩි පමණකින් කිසිවෙකු "අපේ" වන්නේ නැත. ඉන්දියාවේ අගමැති ලංකාවට තුන්පාරක් ආ පමණින් හේ අපේ නොවේ. පාප්වහන්සේ තුන්පාරක් ලංකාවට ආ පමණින් හේ අපේ නොවේ. එනමුදු තෙරවක් වැඩම කලායැයි පවසන බුදුන්වහන්සේ අපේ යැයි කීමට ගැමියෝ උත්සුක වූයේ ඇයි. සැබවින්ම විමසිය යුත්තකි.

බුදුන්වහන්සේ පහල වූයේ මේ හෙළදිව බව එකපාරට කියූ පමණින් කාටත් පුදුම හිතෙන එක සාධාරනය. නමුත් සිරිපා කරුණා කරන විට අපේ බුදුන් යැයි කීමේ පුදුමයක් නොදකී. ඇත්තෙන්ම මිනිසුන් තුල නිරායාසයෙන්ම බුදුන් අපේ යැයි අදහසක් ආවේ කොහින්ද විමසිය යුතුමය.

දැන් නේපාලයේ බොහෝ වැඩය. ලී කෑලි සොයා සල් ගස් යැයි පවසයි. වැව් සොයා සිදුහතුන් එහි නෑවායැයි කියයි. දොර‍ටු සොයා ඉන් අභිනික්මනය කලා යැයි කියයි. තව නොබෝ දිනකින් සිදුහතුන් ගෑවායැයි කියා ෂැම්පු ,කන්ඩිෂනල් බෝතල් පෙන්නුවද පුදුම විය යුතු නැත. අපේ අයට සුද්දෝ කියන දේ හරිය. පහත වැටී තිබූ දඹදිව වන්දනා ටිකට් දැන් ආයෙත් ගනන් උස්සන්නට පටන් ගනී. ඒ අපේ ගොඩ බෞද්ධයන් විසින් සිදුහතුන් නෑවායැයි කියන වැව බැලීමට යාමටය. සැබවින්ම ඒවානම් ආශ්චර්යමත් කැනීම්මය. සල් වැටක් අඩි ගණන් යටය. වැව උඩය. පස් සාම්පල් පරීක්ෂන වලට යැවූ සැනින් එහි කැනීම් කරන මහාචාරියලාට සෘද්ධියෙන් මෙන් මෙහි සිදුහත් සිටි බව පෙනේ. පුදුමය නම් එයමැයි. ලංකාවේ සිහි කල්පනාවෙන් සිටි මහාචාරියලා නේපාලේ ගිය විට අමුතු ප්‍රකාශ කරයි. ඒ පවුන්ද ඩොලර්ද කියා දන්නේ නැත.  අනේ අපිට ඕවා වැඩකුත් නැත.

පරසමය දේශ නාමාවලියට අනුවනම් නේපාලය වනාහි බුදුන් නූපදිනා ප්‍රදේශයකි. එය නොකියූ මහාචාරියලා නේපාලේ හාරති. හාරා බැරිනම් පෙරලා වුවද පිලිගත හැකි සාධක සොයනවානම් යෙහිකි. නමුත් ඒවා හිතලුය. අද මිනිසුන් එදා මිනිසුන් මෙන් මෝඩ නැත. ඇන්දීමටද නොහැක. ඇදගන්නේද නැත. අවාසනාවකට මහාචාරියලා ඒ බව දන්නේද නැත. ඒ නිසා පනදමගෙන හාරති. හාරා හමුවන හැමදේම බෝසතුන්වහන්සේට සම්බන්ධ කර පේන කියති. එතුමන්ලා දරණ උත්සහය අපිට නොතේරෙනවා නොවේ. ඒත් අපි මක්කා කොරන්නද, බුදුන් හෙළදිව බව ඔප්පු වන විට ව්‍යාපාර බිද වැටෙනවා තමා, දෙමල ඩයස් පෝරාව අටවන උගුල් ඔක්කොම වැරදෙනවා තමා, ජිහාඩ් අන්තවාදීන් හදන සිහින මාලිගා බිද වැටෙනවා තමා,  ජාත්‍යන්තරයෙන් සිරිලක පාගන්න කරන උපක්‍රම වැරදිනවා තමා. මේවා අපි නොදන්නවා නොවේ. ඒත් අපි කුමක් කරමුද මේ මිනිස්සු බුදුන් අපේ කියනවනම්!!!!


(සැ;යු: අනවශ්‍ය ලෙස අනවසරයෙන් කරුණු උපුටා ගෙන විකුර්ති අන්දමින් බෙදාහැරීම, වැදගත් කරුණු එළි කිරීමේ මග නවතාලයි)

4 comments:

  1. ඉකි ගසා ඉකි බිඳින
    මගේ මේ සිත් පොච්ජ
    අනේ මගෙ උපන් බිම
    සිහිනෙන් ම දකින නෙත.

    අනේ මගේ බුදු තාත්තේ ...

    ReplyDelete
  2. ඇයි ගොනෝ මේ ස්ථාන ටික මේ විදිහට අන්තර්ජාලේ දිග හැරියම මේවා විනාස කරන එකත් කොච්චර ලේසි වෙනවද ...මේවා විනාස කරනකොට උඹටත් මටත් කරන්න දෙයක් නෑනේ...හෙට අනිද්දා හිරිවඩුන්න බෝධිය උඩිනුත් හයි වේ එකක් යයිද දන්නේ නෑ..ඒක නිසා මේවා හැම තැනම ලියලා ගොනෙක් වෙන්නේ නැතුව උඹට විශ්වාස උන්ට කියලා දී

    ReplyDelete
  3. දැන් මීවනපලානේ හාමුදුරුවෝ කොතැන වැඩසිටීද ? ඒ හාමුදුරුවොනෙ මුලින්ම මේබව දැක්කා කියන්නේ නේද ?

    ReplyDelete
  4. අපට අපේ කියන බුදු කෙනෙකුන් සිටියා..
    සොරැ කොහේ සිට ඇවිත් සොරකම් කෙරැවා..
    එනමුදු දර්මය සඟවනු බැරැවා...
    හෙළදිව බුදු නම යළි මතුවෙනවා..

    ReplyDelete